Íslenskt efnahagslíf á tímamótum: Það sem AGS sér framundan

Verðbólga, háir vextir og hægari hagvöxtur reyna á vaxtarlíkan Íslands. Úttekt AGS frá 2026 dregur fram hvað þarf að breytast – og þá styrkleika sem Ísland getur byggt á.

Ísland hefur byggt upp eitt auðugasta smáhagkerfi heims, sem hvílir á endurnýjanlegri orku, sjávarútvegi, ferðaþjónustu, öflugum opinberum stofnunum og vel menntuðu vinnuafli. Undir yfirborðinu stendur landið þó frammi fyrir erfiðri efnahagslegri aðlögun.

Verðbólga er þrálát, vextir þyngja róður heimila og fyrirtækja, húsnæðiskostnaður er áhyggjuefni og verulega hefur hægt á hagvexti. Á sama tíma vakna spurningar um hvort hefðbundið vaxtarlíkan Íslands geti áfram skilað þeim bættu lífskjörum sem landsmenn eru farnir að gera ráð fyrir.

Úttekt Alþjóðagjaldeyrissjóðsins (AGS) á Íslandi frá 2026 veitir ítarlega greiningu á þessum áskorunum. Í úttektinni, sem gerð er samkvæmt IV. grein stofnsamnings sjóðsins (Article IV) og birt var 30. júlí, eru tilgreindir nokkrir kerfislægir veikleikar sem gætu haft áhrif á samkeppnishæfni og langtímavelsæld Íslands ef ekki er tekið á þeim.

Myndin er þó ekki eingöngu neikvæð. Ísland nýtur áfram góðs af traustum fjármálastofnunum, verðmætum náttúruauðlindum, fjárfestingu í nýjum atvinnugreinum og tækifærum til að breikka grunn hagkerfisins.

Áskorunin felst í því að breyta þessum kostum í sjálfbæran hagvöxt.

Hagkerfi sem hefur misst dampinn

Ísland gekk í gegnum tímabil verulegs efnahagsvaxtar á síðasta áratug. Samkvæmt AGS var árlegur hagvöxtur að meðaltali um 2,8% á því tímabili, einkum drifinn áfram af ferðaþjónustu, byggingarstarfsemi og aukinni atvinnuþátttöku.

Vöxturinn skilaði sér þó ekki í jafn mikilli framleiðniaukningu.

Hagvöxtur á mann var að meðaltali um 0,9% á sama áratug, sem bendir til þess að stækkun hagkerfisins hafi ekki skilað sambærilegri aukningu framleiðslu á hvern íbúa.

Hægagangurinn varð sífellt greinilegri frá miðju ári 2023.

Samkvæmt mati Hagstofu Íslands dróst hagkerfið saman um 1,3% árið 2024 en óx á ný um 1,3% árið 2025.

Nýjustu þjóðhagsreikningar sýna einnig að verg landsframleiðsla að raunvirði dróst saman um 1,1% á öðrum ársfjórðungi 2026 miðað við sama fjórðung árið áður. Árstíðaleiðrétt dróst landsframleiðsla saman um 3,0% frá fyrsta ársfjórðungi.

Engu að síður mældist 1,3% hagvöxtur á fyrri helmingi ársins 2026 miðað við fyrri helming 2025.

Tölurnar lýsa hagkerfi í ójafnri þróun fremur en beinum og greiðum bata.

AGS spáði 1,8% hagvexti árið 2026 og 2,1% árið 2027 í úttekt sinni í júlí. Þetta eru spár en ekki staðfestar niðurstöður og framvinda efnahagsmála mun ráða því hvort þær ganga eftir.

Spá Seðlabanka Íslands frá því í ágúst var nokkru varfærnari og gerði ráð fyrir 1,4% hagvexti árið 2026.

Munurinn endurspeglar breyttar efnahagshorfur og mikilvægi þess að greina á milli spáa og mældra umsvifa.

Verðbólga er enn ein stærsta áskorun Íslands

Verðbólga hefur áhrif á nánast alla þætti íslensks efnahagslífs.

Samkvæmt Hagstofu Íslands fór ársverðbólga í 5,9% í september 2026 og hélst óbreytt í október, langt yfir 2,5% verðbólgumarkmiði Seðlabankans. Eldsneytisverð vó þyngst í hækkun vísitölunnar milli mánaða í október: dísilolía hækkaði um 11,2% og bensín um 8,0%.

Peningastefnunefnd Seðlabankans hélt meginvöxtum bankans óbreyttum í 8,00% hinn 7. október.

Bankinn sagði að hækkun verðbólgunnar í september mætti meðal annars rekja til þróunar í Mið-Austurlöndum og hækkunar opinberra gjalda. Undirliggjandi verðbólga hélst tiltölulega stöðug, rúmlega 4%, sem bendir til þess að vandinn nái út fyrir tímabundnar hækkanir á einstökum vörum.

Sá greinarmunur skiptir máli.

Tímabundin hækkun eldsneytisverðs getur ýtt mældri verðbólgu upp á við. Þegar undirliggjandi verðbólga helst há bendir það hins vegar til þess að víðtækari verðþrýstingur sé ekki horfinn.

Fyrir heimilin eru afleiðingarnar augljósar. Matvæli, húsnæði, samgöngur, þjónusta og dagleg útgjöld halda áfram að þrengja að ráðstöfunartekjum.

Fyrir fyrirtæki gerir hærri rekstrarkostnaður fjárfestingu og vöxt erfiðari. Fyrirtæki þurfa einnig að meta hvort þau geti velt auknum kostnaði yfir á viðskiptavini án þess að missa samkeppnishæfni.

Verðbólguvandi Íslands á sér bæði alþjóðlegar og innlendar rætur. Landið er háð innfluttri orku, matvælum, búnaði og öðrum vörum, sem þýðir að verðbreytingar erlendis geta fljótt haft áhrif á innlent hagkerfi.

Þróun launa innanlands, húsnæðiskostnaður og verðbólguvæntingar skipta þó einnig miklu máli.

Seðlabankinn hefur haldið uppi aðhaldssamri peningastefnu vegna þess að hann telur verðbólgu og verðbólguvæntingar of háar. Markmiðið er að koma í veg fyrir að tímabundnar verðhækkanir festist varanlega í kjarasamningum og verðákvörðunum fyrirtækja.

Háir vextir og lántökukostnaður

Meginvextir upp á 8% eru veruleg fjárhagsleg hindrun í hagkerfi þar sem heimili reiða sig oft á húsnæðislán og fyrirtæki á lánsfé til fjárfestinga.

Seðlabankinn hækkaði meginvexti í 8% í ágúst og hélt þeim óbreyttum í október.

Hærri vöxtum er ætlað að draga úr eftirspurn í hagkerfinu. Lántökur verða dýrari, neysla getur dregist saman og fyrirtæki verða varfærnari í fjárfestingum.

Með tímanum ætti þetta að draga úr verðbólguþrýstingi.

Peningastefnan felur þó í sér erfiðar málamiðlanir.

Heimili með lán á breytilegum vöxtum geta staðið frammi fyrir hærri mánaðargreiðslum og þeir sem reyna að kaupa sína fyrstu íbúð geta séð fjármögnunarkostnað ýta íbúðareign enn lengra frá sér.

Fyrirtæki standa einnig frammi fyrir auknum fjármögnunarkostnaði, sem getur tafið byggingarframkvæmdir, tækjakaup og áform um vöxt.

Áskorun Seðlabankans er að ná tökum á verðbólgu án þess að valda óþarfa skaða á atvinnu og arðbærri fjárfestingu.

AGS styður að aðhaldssamri peningastefnu verði haldið áfram þar til verðbólguvæntingar hafa fest sig í sessi við verðbólgumarkmið Seðlabankans.

Sjóðurinn leggur jafnframt áherslu á að ákvarðanir verði áfram háðar nýjum efnahagsgögnum.

Laun hækka en framleiðni veldur áhyggjum

Ein mikilvægasta niðurstaða úttektar AGS snýr að sambandi launaþróunar og framleiðni.

Laun á Íslandi hafa hækkað mikið um árabil. Það hefur stutt við tekjur og neyslu heimila en einnig átt þátt í viðvarandi innlendum kostnaðarþrýstingi.

Samkvæmt Hagstofu Íslands hækkaði heildarlaunavísitalan um 6,2% milli annars ársfjórðungs 2025 og 2026.

Nýrri tölur benda til þess að tólf mánaða launahækkun hafi hjaðnað í 5,6% í september, samkvæmt gögnum sem Íslandsbanki hefur greint.

Sú hjöðnun skiptir máli, því launahækkanir sem eru stöðugt umfram framleiðnivöxt geta hækkað kostnað við framleiðslu vöru og þjónustu án samsvarandi aukningar á afköstum.

Fyrir útflutningsfyrirtæki getur þetta skapað samkeppnisvanda.

Íslensk fyrirtæki þurfa að keppa á alþjóðamörkuðum á sama tíma og þau starfa í tiltölulega dýru hagkerfi. Ef laun og annar innlendur kostnaður hækka hraðar en framleiðni getur kostnaður við framleiðslu á Íslandi hækkað miðað við samkeppnislönd.

AGS telur því að Ísland þurfi að bæta samspil launaþróunar og framleiðni.

Þetta þýðir ekki að launahækkanir séu í eðli sínu vandamál. Hærri laun skipta miklu fyrir lífskjör, ekki síst í landi þar sem framfærslukostnaður er hár.

Kjarni málsins er hvað stendur undir hækkununum.

Hagkerfi sem skapar meiri verðmæti á hvern starfsmann getur auðveldlegar staðið undir hærri launum en hagkerfi sem reiðir sig fyrst og fremst á að bæta við starfsfólki og vinnustundum.

Úttekt AGS bendir til þess að Ísland hafi reitt sig mikið á aukið vinnuafl og vöxt í vinnuaflsfrekum greinum, fremur en nægilega mikla aukningu framleiðni.

Húsnæði: markaðurinn kólnar en kaupgeta er enn erfið

Húsnæðismál eru áfram ein mikilvægasta efnahagsáskorun Íslands.

Hátt fasteignaverð og dýr fjármögnun hafa skapað erfiðleika fyrir heimili, einkum ungt fólk og fyrstu kaupendur.

Í úttekt AGS er lýst kólnandi húsnæðismarkaði, þar sem hærri vextir og minni umsvif hafa hægt á verðhækkunum.

Gögn frá Húsnæðis- og mannvirkjastofnun (HMS), sem fjallað var um í greiningu Íslandsbanka í september, sýndu að íbúðaverð hafði hækkað um 2,3% að nafnvirði á tólf mánuðum en lækkað um 3,2% að raunvirði.

Kaupsamningum um íbúðarhúsnæði fyrstu átta mánuði ársins 2026 fækkaði um nær 15% miðað við sama tímabil 2025.

Húsnæðismarkaðurinn sýnir því merki aðlögunar.

Raunlækkun fasteignaverðs getur smám saman bætt kaupgetu, einkum ef tekjur heimila halda áfram að hækka.

Kólnandi markaður skapar þó einnig erfiðleika fyrir byggingarfyrirtæki.

Óseldar eignir, minni velta og hár fjármögnunarkostnaður geta dregið úr nýbyggingum. Ef byggingarstarfsemi dregst of mikið saman gæti framboð húsnæðis orðið vandamál á ný þegar eftirspurn tekur við sér.

AGS hefur lagt áherslu á að taka þurfi á framboði og kaupgetu á húsnæðismarkaði en jafnframt halda vel utan um fjármálalega áhættu.

Markmiðið ætti að vera húsnæðismarkaður sem getur mætt þörfum vaxandi þjóðar án þess að skapa óhóflegan verðþrýsting eða draga úr nauðsynlegri uppbyggingu.

Ferðaþjónusta: farsæl atvinnugrein á nýju stigi

Ferðaþjónustan hefur gjörbreytt íslensku efnahagslífi.

Hún hefur skapað störf, stutt byggðaþróun, aflað gjaldeyristekna og gert Ísland að alþjóðlega þekktum áfangastað.

AGS telur hins vegar að ferðaþjónustan sé að ná þroska og að landið eigi ekki að reiða sig á áframhaldandi vöxt vinnuaflsfrekrar ferðaþjónustu sem helstu uppsprettu hagvaxtar.

Þetta er mikilvægur greinarmunur.

Ferðaþjónustan er áfram verðmæt atvinnugrein, en framtíðarvöxtur gæti í auknum mæli ráðist af framleiðni, verðmætari þjónustu og betri nýtingu núverandi innviða fremur en einfaldlega fjölgun ferðamanna.

Nýjustu tölur um gistingu sýna að gistinóttum á hótelum fjölgaði um 3,0% í september 2026 miðað við september 2025.

Erlendir gestir stóðu að baki um 91% gistinátta á hótelum í mánuðinum.

Gistinætur á hótelum fyrstu níu mánuði ársins 2026 voru þó aðeins 0,2% fleiri en á sama tímabili árið áður.

Þetta bendir til tiltölulega stöðugs markaðar fremur en þess hraða vaxtar sem einkenndi fyrri uppgangsár ferðaþjónustunnar.

Greinin býr einnig við veikleika.

AGS hefur bent á að fylgjast þurfi áfram með fjárhagsstöðu ferðaþjónustufyrirtækja, einkum þar sem minni eftirspurn og auknar birgðir geta haft áhrif á fjárhag þeirra.

Fyrir Ísland snýst spurningin ekki um hvort ferðaþjónustan sé mikilvæg. Hún er það augljóslega.

Spurningin er hvernig tryggja megi að greinin haldi áfram að skapa mikil efnahagsleg verðmæti á meðan landið byggir upp aðrar uppsprettur útflutningstekna.

Opinber fjármál: endurheimt svigrúms

Fjárhagur hins opinbera hefur batnað eftir þann gríðarlega þrýsting sem fylgdi heimsfaraldrinum og náttúruhamförum í kjölfarið.

Samkvæmt endurskoðuðum tölum sem Hagstofa Íslands birti í september nam halli á rekstri hins opinbera 130,8 milljörðum króna árið 2025, eða 2,6% af landsframleiðslu.

Til samanburðar var hallinn 4,1% af landsframleiðslu árið 2024.

Batinn er jákvæður, þótt hið opinbera eyði enn meiru en það aflar.

Hagstofa Íslands greindi einnig frá því að heildarskuldir hins opinbera hefðu numið 4.360,7 milljörðum króna í árslok 2025, eða 88,3% af landsframleiðslu.

Þetta er víðtæki mælikvarðinn á skuldir hins opinbera samkvæmt þeim hagskýrslustaðli sem Hagstofan notar og nær meðal annars til lífeyrisskuldbindinga. Honum ber ekki að rugla saman við þrengri mælikvarða á opinberar skuldir sem notaðir eru í sumum alþjóðlegum samanburði.

Skilaboð AGS eru að Ísland eigi að halda áfram að styrkja stöðu opinberra fjármála.

Ríki með sterkari fjárhagslega varasjóði hefur meira svigrúm til að bregðast við efnahagssamdrætti, náttúruhamförum, alþjóðlegum fjármálaáföllum og óvæntum útgjöldum.

Þetta á sérstaklega við um Ísland, sem er lítið og berskjaldað hagkerfi á alþjóðavísu.

AGS bendir einnig á framtíðarútgjaldaþrýsting vegna heilbrigðismála, innviða og annarra opinberra skuldbindinga.

Aðhald í ríkisfjármálum þýðir ekki endilega að forðast eigi fjárfestingu.

Þvert á móti geta vel forgangsraðaðar fjárfestingar í orkuinnviðum, samgöngum, menntun og tækni styrkt framleiðslugetu hagkerfisins til lengri tíma.

Áskorunin er að tryggja að opinber fjárfesting sé sjálfbær og að lántökur skapi ekki óþarfa fjárhagslega áhættu.

Framleiðnispurningin: næsta stóra efnahagsáskorun Íslands

Mikilvægasta langtímamálið sem AGS vekur máls á snýr líklega að framleiðni.

Á Íslandi eru lífskjör góð, stofnanir öflugar og náttúrulegir kostir miklir. Framleiðnivöxtur hefur þó ekki alltaf haldist í hendur við efnahagslegan metnað landsins.

AGS hefur birt sérstaka rannsókn á hægari framleiðnivexti á Íslandi sem byggir á gögnum um einstök fyrirtæki.

Í greiningunni eru nefndar nokkrar mögulegar skýringar, þar á meðal hægari framleiðniaukning innan fyrirtækja og tilfærsla vinnuafls og fjármagns yfir í starfsemi með minni framleiðni.

Þetta skiptir máli vegna þess að velsæld til lengri tíma getur ekki endalaust byggst á fjölgun vinnandi fólks eða vinnustunda.

Hagkerfi verður afkastameira þegar fyrirtæki geta skapað meiri verðmæti úr þeim auðlindum sem þau hafa.

Það getur gerst með tækni, betra skipulagi, betri innviðum, fjárfestingu, menntun og nýsköpun.

AGS hefur bent á nokkur svið þar sem Ísland gæti gert betur:

• Að draga úr óþarfa reglubyrði sem hamlar uppbyggingu fyrirtækja.
• Að bæta menntun, starfsþjálfun og tækifæri til endurmenntunar.
• Að gera stuðning við rannsóknir og þróun árangursríkari.
• Að bæta innviði, einkum raforkuframleiðslu og raforkuflutning.
• Að hvetja til nýsköpunar og vaxtar fyrirtækja út fyrir fyrstu þróunarstig.
• Að bæta samspil kjarasamninga og framleiðni.

Þetta eru ekki lausnir sem verða að veruleika á einni nóttu. Þær krefjast langtímaáætlana, fjárfestingar og samstarfs opinberra stofnana, fyrirtækja og launafólks.

Nýjar atvinnugreinar gætu endurmótað hagkerfið

Þrátt fyrir áskoranirnar hefur Ísland tækifæri til að byggja upp nýjar uppsprettur hagvaxtar.

AGS nefnir fiskeldi, líftækni, endurnýjanlega orku og stafræna innviði sem svið sem gætu stutt við fjölbreyttara atvinnulíf.

Gagnaver eiga nú þegar þátt í aukinni fjárfestingu.

Samkvæmt Hagstofu Íslands jókst fjármunamyndun um 5,7% að raunvirði á öðrum ársfjórðungi 2026 miðað við sama tímabil 2025.

Fjárfesting atvinnuveganna jókst um 10,1% og var fjárfesting í greinum tengdum gagnaverum sérstaklega mikil.

Þessi þróun sýnir þó einnig mikilvægan efnahagslegan fylgikvilla.

Gagnaver krefjast mikils innflutnings á búnaði og tækni. Fjárfestingin getur því aukið innlend umsvif en á sama tíma aukið innflutning og þrýst á viðskiptajöfnuðinn.

Hagstofa Íslands greindi frá því að halli á vöru- og þjónustuviðskiptum hefði numið 87,8 milljörðum króna á öðrum ársfjórðungi 2026.

Halli á vöruviðskiptum var 154,4 milljarðar króna, en afgangur af þjónustuviðskiptum, 66,6 milljarðar króna, vó þar að hluta á móti.

Þetta sýnir hvers vegna fjárfesting ein og sér skilar sér ekki sjálfkrafa í betri innlendri efnahagsframvindu.

Langtímaávinningurinn ræðst af þeim verðmætum sem verða til innanlands, störfunum og sérþekkingunni sem skapast, sköttunum sem greiddir eru og útflutningstekjunum sem að lokum aflast.

Endurnýjanleg orka er annar mikilvægur kostur.

Vatnsafl og jarðvarmi á Íslandi skapa tækifæri fyrir orkufrekan iðnað og tækniþróun. Raforkuframleiðsla og flutningsgeta verða þó að halda í við nýja eftirspurn.

Fiskeldi og líftækni gætu einnig skapað tækifæri til að þróa verðmætari útflutning og draga úr því hversu háð landið er fáum hefðbundnum atvinnugreinum.

Landið býr yfir auðlindum og sérþekkingu til að kanna þessa möguleika, en árangursrík breikkun atvinnulífsins krefst arðbærra fyrirtækja fremur en einungis metnaðarfullra yfirlýsinga um verkefni.

Fjármálakerfið er áfram mikilvægur styrkleiki

Ekki eru allir þættir í úttekt AGS áhyggjuefni.

Íslenska bankakerfið er áfram vel fjármagnað, arðbært og með góða lausafjárstöðu, og AGS metur kerfisáhættu í fjármálakerfinu í heild hóflega.

Í fjármálastöðugleikamati Seðlabankans er einnig lögð áhersla á viðnámsþrótt heimila, fyrirtækja og banka, þótt þar séu tilgreindir veikleikar í byggingarstarfsemi og hluta ferðaþjónustunnar.

Skuldir einkageirans sem hlutfall af landsframleiðslu eru áfram tiltölulega lágar í sögulegu og alþjóðlegu samhengi.

Þetta eru mikilvægir styrkleikar.

Traust fjármálakerfi veitir Íslandi meiri getu til að takast á við efnahagslega óvissu og styðja fyrirtæki í gegnum breyttar aðstæður.

Landið hefur einnig haldið áfram að byggja upp gjaldeyrisforða sinn, sem eykur getu þess til að standast ytri fjármálaáföll.

Þessa kosti ætti ekki að horfa fram hjá þegar efnahagsvandi landsins er skoðaður.

Hvað þarf að gerast næst?

Ráðleggingar AGS benda til nokkurra forgangsmála fyrir Ísland.

Í fyrsta lagi þarf verðbólga að hjaðna með varanlegum hætti að 2,5% verðbólgumarkmiði Seðlabankans. Það krefst trúverðugrar peningastefnu, ábyrgrar fjármálaáætlunar og launaþróunar sem skapar ekki sífellt nýjan innlendan verðþrýsting.

Í öðru lagi þarf framleiðni að verða miðlægur þáttur í efnahagsstefnunni.

Aukin framleiðsla með betri tækni, menntun, innviðum og skilvirkni fyrirtækja verður nauðsynleg ef Ísland vill viðhalda háum launum og góðum lífskjörum án sífellt hækkandi kostnaðar.

Í þriðja lagi þarf landið að styrkja opinber fjármál og viðhalda nægum varasjóðum til að bregðast við framtíðaráföllum.

Í fjórða lagi þarf breikkun atvinnulífsins að verða meira en langtímamarkmið. Nýjar atvinnugreinar þurfa að skapa raunverulegan útflutning, störf, sérþekkingu og innlend verðmæti.

Að lokum þarf að byggja upp húsnæði og innviði með þeim hætti að það styðji fólksfjölgun og efnahagsumsvif án þess að skapa nýtt ójafnvægi.

Næsti kafli íslensks efnahagslífs

Ísland skortir ekki efnahagsleg tækifæri. Áskorunin er að nýta betur þau tækifæri sem landið hefur nú þegar og búa sig undir kröfuharðara alþjóðlegt umhverfi.

Ferðaþjónusta, sjávarútvegur, endurnýjanleg orka og traust fjármálakerfi eru áfram mikilvægar undirstöður. Nýjar atvinnugreinar gætu styrkt þessar undirstöður og skapað viðbótartekjur.

Efnahagsleg framtíð landsins mun þó í auknum mæli ráðast af framleiðni, samkeppnishæfni og getunni til að breyta fjárfestingu í varanleg verðmæti.

Úttekt AGS minnir á að góður efnahagsárangur í fortíðinni tryggir ekki sama árangur í framtíðinni.

Fyrir Ísland mun næsta þróunarskeið krefjast meira en efnahagslegrar útþenslu. Það krefst hagkerfis sem skapar meiri verðmæti, fer vel með opinbera fjármuni og veitir heimilum og fyrirtækjum stöðugra umhverfi til að gera áætlanir til framtíðar.

Landið býr yfir miklum styrkleikum. Verkefnið nú er að tryggja að þeir skili sér í sjálfbærri velsæld fyrir næstu kynslóð.

Heimildir

• Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn – Ísland: úttekt samkvæmt IV. grein stofnsamnings (Article IV) 2026, 30. júlí 2026.
• Hagstofa Íslands – Þjóðhagsreikningar, 2. ársfjórðungur 2026.
• Hagstofa Íslands – Vísitala neysluverðs, september og október 2026.
• Seðlabanki Íslands – Yfirlýsing peningastefnunefndar, 7. október 2026.
• Hagstofa Íslands – Fjármál hins opinbera 2025.
• Hagstofa Íslands – Vinnumarkaður, september 2026.
• Hagstofa Íslands – Gistinætur, september 2026.
• Seðlabanki Íslands – Fjármálastöðugleiki 2026/2.
• Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn – Diagnosing Iceland's Productivity Slowdown: Firm-Level Evidence.

Umfjöllunin byggir á útgefnu mati stofnana og nýjustu tiltæku hagtölum. Spár eru aðgreindar frá mældum niðurstöðum. Tölur geta tekið breytingum þar sem upprunalegar hagtölur eru sagðar bráðabirgðatölur.

Ábendingar, leiðréttingar eða fyrirspurnir: ritstjorn@frettir247.news

Greinaröð

Ársfundir AGS 2026

1. Heimshagkerfið undir þrýstingi: Hagvöxtur, skuldir, orka og áhætta framundan
2. Ísland talar fyrir átta þjóðir: Ásgeir Jónsson kynnti sameiginlega afstöðu Norðurlanda og Eystrasaltsríkja hjá AGS
3. Íslenskt efnahagslíf á tímamótum: Það sem AGS sér framundan
4. New Economy Forum: Hvernig gervigreind er að endurmóta hagkerfið, vinnumarkaðinn og stjórnsýsluna
5. Næsti kafli íslensks efnahagslífs: Nýjar atvinnugreinar handan ferðaþjónustu og sjávarútvegs

Meira úr flokknum Viðskipti

VIÐSKIPTI · EFNAHAGSMÁLSterk króna: Efnahagslegur styrkur eða vaxandi vandi fyrir samkeppnishæfni?31. október 2026VIÐSKIPTI · RAFMYNTIRBinance glímir við 4,7 milljarða dollara nettóútstreymi eftir metþjófnað á rafmyntum – prófraun á traust stærstu kauphallar heims31. október 2026VIÐSKIPTIVerkfalli afstýrt – íslenskur vinnumarkaður horfir fram á ný verkefni